ზმნა წინადადებაში ყოველთვის მეორე ადგილზეა.

„Gestern ich war im Kino.“ ყველა სიტყვა სწორია, მაგრამ წინადადება მაინც არასწორია. ქართულში სიტყვების წყობა თავისუფალია, გერმანულში - არა. არის ერთი წესი, რომელიც ყველაზე მნიშვნელოვანია: მთავარ წინადადებაში ზმნა მეორე პოზიციაზე დგას.

მეორე პოზიცია, არა მეორე სიტყვა

მეორე პოზიცია ნიშნავს წინადადების მეორე წევრს და არა აუცილებლად მეორე სიტყვას. ეს შეიძლება იყოს ერთი სიტყვა („Ich“) ან სიტყვების მთელი ჯგუფი („Am Montag um acht“). ზმნა სწორედ მის შემდეგ მოდის.

• Ich war gestern im Kino.
• Gestern war ich im Kino.
• Am Montag um acht war ich im Kino.
• Mit meiner Schwester war ich im Kino.

ოთხი სხვადასხვა დასაწყისი, ერთი ზმნა და ზმნა ყოველთვის მეორე პოზიციაზეა.

რა ხდება, როცა „Gestern“-ით იწყებ

სწორედ ეს არის „ქართული ხაფანგი“. ქართულად ვამბობთ: „გუშინ მე კინოში ვიყავი“ - ჯერ დრო, მერე პირი, მერე ზმნა. გერმანულში კი ქვემდებარე ზმნის უკან გადაინაცვლებს ხოლმე, როგორც კი წინ სხვა რამე დადგება. ამას ინვერსია ჰქვია. დაიმახსოვრე: თუ წინადადება ქვემდებარით არ იწყება, მაშინ ის (ქვემდებარე) ზმნის შემდეგ დგას.

კიდევ სამი მაგალითი ყოველდღიური სიტყვებით:

• Heute habe ich keine Zeit.
• Morgen fahre ich nach Tbilissi.
• Leider kann ich nicht kommen.

გამონაკლისები: კითხვები და დამოკიდებული წინადადებები

„კი/არა“ კითხვებში ზმნა პირველ ადგილზეა: „Hast du Zeit?“ კითხვითსიტყვიან კითხვებში - ისევ მეორე პოზიციაზე: „Wann hast du Zeit?“ დამოკიდებულ წინადადებებში კი („weil“, „dass“, „wenn“-ის შემდეგ) ზმნა ბოლოში გადადის: „Ich komme nicht, weil ich keine Zeit habe.“ ეს ცალკე თემაა, მაგრამ კარგია იცოდე, რომ იქ სხვა წესები მოქმედებს.

შენი დღევანდელი დავალება

აიღე წინადადება „Ich gehe heute Abend mit Nino ins Kino.“ რიგრიგობით წინ წამოსწიე „Heute Abend“, „Mit Nino“ და „Ins Kino“. სამივე წინადადება ხმამაღლა წარმოთქვი. ზმნა მეორე პოზიციაზე რჩება - შენ კი მოისმენ, როგორ იცვლება ჟღერადობა.